Ev Sahibi Değiştiğinde Kiracı Çıkmak Zorunda Mı?

“Ev sahibi değiştiğinde kiracı çıkmak zorunda mı?” sorusu, taşınmazın satışı veya devri sonrası hem kiracının barınma güvenliği hem de yeni malikin mülkiyet hakkını kullanma planı açısından en kritik başlıklardan biridir. Uygulamada sık yapılan hata, satış gerçekleşir gerçekleşmez kira sözleşmesinin kendiliğinden biteceğinin sanılmasıdır. Oysa kira ilişkisi, kural olarak taşınmazın el değiştirmesiyle ortadan kalkmaz; kiracı aynı sözleşme koşullarıyla oturmaya devam eder ve sadece “mülkiyetin devri” tek başına tahliye sebebi oluşturmaz. Buna karşılık yeni malik, Türk Borçlar Kanununda öngörülen sebeplere dayanıyorsa ve özellikle süre ile usul şartlarını doğru yönetiyorsa, kiracının tahliyesini mahkeme kararıyla sağlayabilir. Bu yazıda; yeni malikin kiracıyı hangi şartlarda çıkarabileceğini, Yargıtay uygulamasında öne çıkan kritik noktaları, süreleri ve pratikte en çok kayba yol açan hataları sistematik biçimde ele alıyorum.

Yeni Ev Sahibi Kiracıyı Çıkarabilir mi?

Yeni bir malik taşınmazı devraldığında, kira sözleşmesi “otomatik olarak” sona ermez. Uygulamada kullanılan ifadeyle, yeni malik kiracısıyla birlikte satın almış sayılır ve kira sözleşmesi aynı şartlarla devam eder. Bu nedenle, yalnızca “ben evi aldım” denilerek kiracıdan hemen tahliye istenmesi hukuken geçerli bir talep değildir. Tahliye ancak kanunda sayılan sebeplerin varlığı halinde mümkündür ve bu süreç kural olarak mahkeme kararı gerektirir.

Yeni malikin en sık başvurduğu yol, ihtiyaç nedeniyle tahliye iddiasıdır. Burada ihtiyaç; soyut bir niyet değil, gerçek yaşamla uyumlu, makul ve süreklilik taşıyan bir gereksinim olarak ortaya konulmalıdır. Örneğin yeni malikin veya kanunen belirli yakınlarının konut/işyeri ihtiyacının bulunması, bu kapsamda değerlendirilebilir. Ancak sadece kira bedelini yükseltme, taşınmazı daha yüksek bedelle kiraya verme ya da kısa vadeli planlar gibi gerekçeler, yargılamada “ihtiyaç” olarak kabul görmeyebilir.

Diğer tahliye sebepleri de vardır: tahliye taahhüdü (geçerli bir taahhütname varsa), kira bedelinin ödenmemesi (iki haklı ihtar şartı gibi), belirli hallerde süre/uzama rejimi ve sözleşmeye aykırılık (kiralananın amacı dışında kullanımı, izinsiz ve zarara yol açan tadilat gibi). Özetle; yeni malik “çıkarabilir”, fakat bunun yolu her zaman sebep + ispat + süre + usul dörtlemesinden geçer. Bu dört unsurdan biri eksikse, dava çoğu zaman reddedilir veya ciddi gecikmeler yaşanır.

İçinde Kiracı Olan Evi Satın Almak Doğru mudur?

İçinde kiracı bulunan bir taşınmazı satın almak, yatırım veya konut ihtiyacı açısından mantıklı olabilir; ancak hukuki gerçeklik şudur: Yeni malik, kiracının mevcut sözleşmesinin tarafı haline gelir ve kira ilişkisini aynı koşullarla devralır. Bu durum, satın alma kararının “boş teslim” beklentisiyle verilmesini riskli hale getirir. Satın alma öncesinde yapılması gereken en temel iş, kira sözleşmesinin süresi, yenileme/uzama koşulları, kira ödeme düzeni, geçmiş ihtarlar, varsa tahliye taahhüdü ve taşınmazın kullanım biçimi gibi başlıkların kontrol edilmesidir.

Pratikte sık rastlanan sorun, alıcının “kiracı hemen çıkar” varsayımıyla hareket etmesi ve sonrasında aylarca süren bir yargılama takvimiyle karşılaşmasıdır. Bu nedenle, satın alma aşamasında şu sorular netleşmelidir: Kiracı düzenli ödüyor mu? Yazılı sözleşme var mı? Tahliye taahhüdü mevcut mu ve şartları sağlıyor mu? Taşınmazın konut/işyeri ihtiyacı iddiası gerçekçi biçimde kurulabilir mi? Kira sözleşmesinde özel hükümler var mı?

Bir diğer kritik nokta, ihtiyaca dayalı tahliyede süre yönetimidir. Yeni malik, ihtiyacı varsa çoğu zaman tapu tescilinden itibaren bir ay içinde yazılı bildirim yapmak zorundadır. Satın alma kararını verirken bu takvim gözetilmezse, daha en baştan stratejik avantaj kaybedilir. Sonuç olarak “doğru mu?” sorusunun yanıtı, ekonomik gerekçelerin yanında, kira ilişkisinin hukuki yüklerini göze alıp almadığınıza ve evrak/süre hazırlığınıza bağlıdır.

Yeni Ev Sahibi Kiraya Zam Yapabilir mi?

Taşınmaz satıldığında kiracıların en çok endişe ettiği konulardan biri de kira artışıdır. Genel çerçeve şudur: Yeni malik, kira sözleşmesinin tarafı olmakla birlikte, sözleşmenin artış hükümleri ve kanuni sınırlar ile bağlıdır. Yani “mülkiyet değişti” diye sözleşme ortasında, tek taraflı ve sınırsız bir artış dayatılamaz. Kira artışı bakımından esas alınan tarih çoğu zaman sözleşmedeki yenileme dönemi (kira yılı) olup, satış tarihi otomatik bir artış günü yaratmaz.

Uygulamada hataya yol açan durum, yeni malikin kiracıya satıştan hemen sonra “yeni bedel budur” demesi ve bunun kabul edilmemesi halinde tahliye tehdidine yönelmesidir. Bu yaklaşım çoğu zaman uyuşmazlığı büyütür; çünkü kira artışının hukuki zemini ile tahliyenin hukuki zemini birbirinden farklıdır. Kiracı bakımından da önemli olan şudur: Kiracı, artışın kanuni/sözleşmesel sınırları aştığını düşünüyorsa, ödemeleri tamamen kesmek yerine, hukuki risk doğurmayacak şekilde hareket etmeli; aksi halde “kira borcu” temelli süreçler tetiklenebilir.

Yeni malik açısından pratik öneri, artış planını sözleşmenin yenileme tarihine göre kurmak; kiracıyla yazılı mutabakat sağlanamıyorsa uyuşmazlık çözüm yollarını (dava şartı arabuluculuk gibi) doğru zamanda işletmektir. Burada amaç, usule aykırı adımlarla hak kaybı yaşamadan, kira ilişkisinin sürdürülebilirliğini sağlamaktır.

Yeni Ev Sahibi Kiracıyı Nasıl Çıkarır?

Yeni malikin kiracıyı tahliye ettirebilmesi için izlenecek yol, seçilen tahliye sebebine göre değişse de omurga aynıdır: yazılı bildirim, dava şartlarının tamamlanması ve mahkeme kararı. Özellikle ihtiyaç nedeniyle tahliyede, yeni malik çoğunlukla tapu tescilini takip eden 1 ay içinde kiracıya yazılı bildirim yapmalı; bu bildirimde tahliye talebinin dayanağını ve ihtiyacın kapsamını açıkça ortaya koymalıdır. Bildirimin ispat gücü yüksek yöntemlerle yapılması (örneğin noter kanalıyla) uygulamada riskleri azaltır.

Güncel uygulamada ayrıca önemli bir eşik vardır: Kira ilişkisinden doğan birçok uyuşmazlıkta, dava açmadan önce zorunlu arabuluculuk bir “dava şartı” haline gelmiştir. Bu mekanizma, doğru yönetildiğinde taraflara hızlı çözüm imkânı sağlayabilir; ancak “arabuluculuğa hiç başvurmadan doğrudan dava” açılması, usulden ret gibi sonuçlar doğurarak zaman kaybettirebilir. Bu nedenle yeni malik, tahliye stratejisini kurgularken yalnızca maddi sebebi değil, usuli basamakları da baştan planlamalıdır.

Mahkeme aşamasında kritik mesele, ileri sürülen tahliye sebebinin ispatlanabilir olmasıdır. İhtiyaç iddiasında; konutun kim tarafından, hangi nedenle, ne zaman kullanılacağı gibi detayların hayatın olağan akışına uygun biçimde açıklanması gerekir. Kira borcu temelli tahliyede; ihtarların içeriği, tebliği, hangi aylara ilişkin olduğu gibi teknik ayrıntılar davanın kaderini belirler. Tahliye taahhüdünde ise belgenin geçerlilik şartları ve düzenlenme zamanı çoğu zaman en temel tartışma alanıdır.

Yeni Ev Sahibinin Kiracıyı Tahliyesi Şartları Nelerdir?

Yeni malikin tahliye talebinin kabul edilebilir olması için kanunda tanınan sebeplerden birine dayanması ve bu sebebin gerektirdiği prosedürü işletmesi gerekir. Aşağıdaki başlıklar, uygulamada en sık karşılaşılan tahliye gerekçelerini ve bu gerekçelerde dikkat edilmesi gereken ortak noktaları gösterir: gerçeklik/samimiyet, sürelerin kaçırılmaması, tebligat ve yazılılık ve delil planı.

Konut veya İşyeri Gereksinimi Nedeniyle Tahliye Talebi

İhtiyaç nedeniyle tahliye, yeni malikin en çok kullandığı yoldur. Ancak “ihtiyaç” kavramı, basit bir tercih değil; makul, gerçek ve süreklilik arz eden bir gereksinimi ifade eder. Yeni malik, taşınmazı kendisi veya kanunda öngörülen yakınları için konut/işyeri olarak kullanmak zorundaysa, tahliye talebini bu zeminde kurabilir. Burada iki temel risk alanı vardır: Birincisi süre (yazılı bildirimin zamanında yapılması ve davanın doğru takvimde açılması), ikincisi samimiyetin ispatı (ihtiyacın geçici, kurgusal veya başka bir amaca yönelik görünmesi).

Uygulamada ihtiyacın samimi bulunması için, talebin “mantık örgüsü” güçlü olmalıdır. Örneğin yeni malikin aynı ilçede boş konutu varken “mutlaka bu evi istiyorum” iddiası, açıklanmaya muhtaçtır. Ya da tahliyeden kısa süre sonra taşınmazın üçüncü kişiye kiralanması gibi olgular, ihtiyacın baştan itibaren samimi olmadığı yönünde değerlendirmelere yol açabilir. Bu nedenle ihtiyaç iddiası, baştan delillendirilerek ve tutarlı bir planla ileri sürülmelidir.

Kira Sözleşmesinin Süresinin Dolması ve Yenilenmemesi

Kira sözleşmesinin belirli süreli olması halinde, süre bitiminde sözleşmenin nasıl devam edeceği, kanun ve sözleşme hükümleriyle şekillenir. Yeni malik, her durumda “süre bitti, hemen çık” diyemez; bildirim süreleri ve uzama rejimi doğru değerlendirilmeli, kiracının korunmasına yönelik kurallar göz ardı edilmemelidir. Süre bitiminde tahliye hedefleniyorsa, kiracıya yapılacak bildirimin zamanlaması ve içeriği kritik önemdedir.

Pratikte en sık hata, sürenin bitimine çok az kala yapılan belirsiz bildirimler veya hiç bildirim yapılmamasıdır. Bildirimin kaçırılması, sözleşmenin aynı koşullarla uzaması sonucunu doğurabilir ve tahliye hedefi bir kira dönemi daha ötelenebilir. Bu nedenle yeni malik, satın aldığı taşınmazdaki kira sözleşmesinin “yenileme tarihini” satın alma anından itibaren takvimine işlemeli; tahliye planı bu tarihlerle uyumlu kurgulanmalıdır.

Önceki Ev Sahibinin Tahliye Taahhüdü Almış Olması

Geçerli bir tahliye taahhüdü (tahliye taahhütnamesi) varsa, yeni malik bazı durumlarda bu belgeye dayanarak tahliye sürecini başlatabilir. Ancak taahhütnamenin “her kağıt parçası” olmadığını vurgulamak gerekir: Belgenin düzenlenme zamanı, irade sakatlığı iddiaları, imza ve şekil şartları gibi konular çoğu uyuşmazlıkta merkezî hale gelir. Bu sebeple yeni malik, taahhüdü kullanmadan önce belgenin geçerlilik denetimini yapmalıdır.

Uygulamada en kritik hata, geçerliliği tartışmalı bir taahhütnameye aşırı güvenilmesidir. Kiracı itiraz ettiğinde süreç uzayabilir ve tahliye hedefi aylarca gecikebilir. Bu nedenle, taahhütnameye dayanılacaksa alternatif senaryolar da hazırlanmalı (örneğin kira borcu, sözleşmeye aykırılık gibi başka bir sebep gerçekten mevcutsa) ve her adım yazılı delil düzeniyle yürütülmelidir.

Kiracının Kira Borcunu Ödememesi (İki Haklı İhtar Şartı)

Kira borcunun ödenmemesi, tahliye sebepleri içinde en teknik olanlardan biridir. Çoğu olayda uyuşmazlık, “kiracı gerçekten ödemedi mi?” sorusundan ziyade, ihtarların haklı ihtar sayılıp sayılmayacağı noktasında düğümlenir. İki haklı ihtar mekanizması, aynı kira yılı içinde, farklı dönemlere ilişkin ve usulüne uygun tebliğ edilmiş ihtarları gerektirir. Aynı aya ilişkin borç için peş peşe ihtar göndermek, çoğu zaman “iki haklı ihtar” sonucunu doğurmaz.

Yeni malik açısından doğru yöntem; önce kira borcunu ispatlayan kayıtları toplamak, ödeme eksikliğini açıkça belirten ihtarı usulüne uygun tebliğ etmek, ardından ikinci bir kira dönemindeki ihlali ayrıca ihtar ederek süreci tamamlamaktır. Kiracı açısından ise, “itiraz edeceğim” düşüncesiyle ödemeyi tamamen durdurmak ciddi risk yaratır; zira bu tutum, tahliye sürecini hızlandırabilecek yeni bir hukuki zemin oluşturabilir. Bu başlıkta küçük bir usul hatası, davanın reddine veya hak kaybına neden olabileceği için süreç disiplinli yönetilmelidir.

Kiracının Taşınmazı Amacına Aykırı Kullanması veya Ruhsatsız Tadilat Yapması

Kiralananın sözleşmeye aykırı kullanımı, tahliye gerekçesi olabilir. Konut olarak kiralanan bir yerin işyeri gibi kullanılması, komşuluk düzenini bozan faaliyetler, izinsiz ve taşınmaza zarar veren tadilatlar bu kapsamda değerlendirilir. Burada temel mesele, aykırılığın somut ve ispatlanabilir olmasıdır. Şikâyetler, tutanaklar, fotoğraflar, apartman yönetimi yazışmaları, gerektiğinde keşif talepleri gibi deliller çoğu zaman belirleyici olur.

Uygulamada sık hata, aykırılığı belgelemeden “tahliye davası açmak”tır. Mahkeme, soyut iddialarla tahliyeye karar vermez. Ayrıca bazı aykırılıklarda, kiracıya aykırılığı gidermesi için uygun süre verilmesi ve ihtar sürecinin doğru işletilmesi gerekebilir. Bu nedenle yeni malik, sözleşmeye aykırılık iddiasını ileri sürerken hem delil setini hem de ihtar/bildirim aşamalarını baştan planlamalıdır.

Yeni Ev Sahibinin Kiracıyı Tahliyesi Ne Kadar Sürer?

Tahliye süresi, tek bir rakamla ifade edilemez; çünkü sebep, tebligatın doğruluğu, arabuluculuk aşamasının seyri, mahkemenin iş yükü, kiracının savunma stratejisi ve kararın icrası gibi birçok faktör süreyi etkiler. Bununla birlikte pratik planlama için, her sebep bakımından “ortalama bir rota” öngörmek mümkündür. Aşağıdaki alt başlıklarda, en sık senaryoların süre dinamiklerini ve süreci uzatan tipik hataları açıklıyorum.

İhtiyaç Nedeniyle Tahliye Davası Süresi

İhtiyaç nedeniyle tahliyede iki aşama önemlidir: Önce yazılı bildirim ve bekleme/dava takvimi; sonra yargılama ve icra. Yeni malik, ihtiyaç iddiasını süresinde bildirmiş olsa bile, mahkeme ihtiyacın gerçekliğini denetleyeceği için yargılama çoğu zaman belirli bir zamana yayılır. Tanık, belge, keşif gibi delillerin toplanması; tarafların beyanları; usuli itirazlar bu süreyi uzatabilir.

Bu başlıkta süreyi en çok uzatan hata, ihtiyacın dosyada “zayıf” kalmasıdır. İhtiyaç iddiası açıklanmamışsa veya çelişkili beyanlar varsa, ek delil arayışları doğar. Bir diğer hata, tebligatın usulsüz yapılmasıdır; tebligat sorunları baştan çözülmezse, süreç aylar kaybedebilir. Doğru planlama, daha en baştan ihtiyacın gerekçesini somutlaştırmak ve tebligat/evrak akışını hatasız yürütmektir.

Tahliye Taahhütnamesine Dayalı Tahliye Süresi

Geçerli bir tahliye taahhüdü varsa, bazı durumlarda süreç daha kısa ilerleyebilir. Ancak bu avantaj, taahhütnamenin şekil ve içerik bakımından tartışmasız olmasına bağlıdır. Kiracı taahhüdün geçersizliğini ileri sürerse, uyuşmazlık “belge” merkezli bir yargılama haline dönüşebilir ve süre uzayabilir.

Uygulamada bu başlıkta en çok yapılan hata, taahhütnamenin geçerlilik kontrolü yapılmadan işleme konulmasıdır. Belge tarihinin kira ilişkisiyle uyumu, irade sakatlığı iddialarına açık olup olmadığı, imza itirazı gibi konular önceden değerlendirilmezse, hızlı çözüm beklentisi boşa çıkabilir. Bu nedenle yeni malik, taahhütnameye dayanacaksa, dosyayı en baştan “itiraza dayanıklı” kurmalıdır.

Kira Borcunun Ödenmemesi Nedeniyle Tahliye Süresi

Kira borcu temelli süreçlerde, tahliye takvimi çoğu zaman ihtarların tamamlanması ve delil düzeniyle belirlenir. Borcun varlığı banka kayıtlarıyla nispeten kolay ispatlanabilir görünse de, ihtarların hangi aylara ilişkin olduğu, tebliğ tarihi ve ihtarların “haklı” sayılıp sayılmayacağı davanın sonucunu ve süresini belirler.

Bu yolda süreci uzatan en büyük hata, aynı aya ilişkin tekrar ihtarlarla “iki haklı ihtar” oluştuğunu sanmaktır. Bir diğer hata, ihtar metninin belirsiz veya eksik düzenlenmesidir. Ayrıca kiracının kısmi ödeme yapması, depozito tartışmaları, mahsup iddiaları gibi yan tartışmalar dosyayı karmaşıklaştırabilir. Bu nedenle alacak/tahliye hedefi birlikte yönetilecekse, ödeme planı ve ihtar stratejisi profesyonel bir çerçevede kurulmalıdır.

Kira Sözleşmesinin Süresinin Dolması Nedeniyle Tahliye Süresi

Süre bitimi nedeniyle tahliyede belirleyici unsur, bildirim ve uzama rejiminin doğru uygulanmasıdır. Sözleşme bitimine yaklaşırken yapılan yanlış bildirimler, sözleşmenin uzamasına yol açarak tahliyeyi fiilen bir dönem geciktirebilir. Ayrıca kiracı, sürenin dolmasına rağmen taşınmazı boşaltmazsa, çoğu senaryoda yine dava ve icra aşamalarına ihtiyaç doğar.

Bu başlıkta pratik risk, “takvim yönetimi”dir. Yeni malik satın aldığı taşınmazın kira sözleşmesi tarihlerini netleştirmezse, tahliye hedefi belirsizleşir. Doğru yaklaşım; sözleşmenin yenileme tarihini, olası bildirim sürelerini ve uyuşmazlık halinde arabuluculuk/dava basamaklarını tek bir takvimde toplamak ve buna göre ilerlemektir.

Kiracının Kötü Kullanımı veya Sözleşmeye Aykırılık Nedeniyle Tahliye Süresi

Sözleşmeye aykırılık iddialarında, ispat ve inceleme ihtiyacı nedeniyle süre çoğu zaman uzar. Mahkeme, taşınmazın nasıl kullanıldığını, aykırılığın ağırlığını ve giderilebilir olup olmadığını değerlendirir. Bu değerlendirme, yazışmaların, tutanakların, tanıkların ve gerektiğinde keşfin dosyaya girmesini gerektirebilir.

En sık hata, aykırılığın belgelendirilmemesi ve yalnızca komşu şikâyetlerine dayanılmasıdır. Ayrıca kiracıya uygun süre tanınması gereken hallerde ihtar prosedürü atlanırsa, dava reddi riski doğar. Bu nedenle aykırılık iddiasıyla tahliye planlanıyorsa, delil seti “başta” oluşturulmalı; ihtar ve süre verme adımları usule uygun atılmalıdır.

Yeni Ev Sahibi İhtarname Örneği

Yeni malikin birçok tahliye senaryosunda ilk adım, kiracıya yazılı ihtar/bildirim yapılmasıdır. Burada amaç, hem kiracıyı bilgilendirmek hem de ileride açılacak davada “süre ve usul” şartlarının yerine getirildiğini ispatlamaktır. İhtarname, içerik bakımından açık değilse veya hangi sebebe dayanıldığı anlaşılmıyorsa, dava aşamasında ciddi tartışma yaratabilir. Bu nedenle ihtarnamenin, “genel geçer ifadeler” yerine somut ve denetlenebilir bir dille düzenlenmesi gerekir.

Aşağıdaki tablo, ihtiyaç nedeniyle tahliye gibi senaryolarda ihtarnamede bulunması beklenen temel unsurları pratik şekilde özetler. (Bu bir şablon değil; ihtarnamenin mantıksal iskeletini gösteren kontrol listesidir.)

İhtarname düzenlenirken dilin “tehdit” değil, “hukuki bildirim” niteliğinde olması önemlidir. Ayrıca tebligatın ispat edilebilir yöntemle yapılması (örneğin noter kanalı) uygulamada uyuşmazlık riskini azaltır. İhtarnameyi “doğru zamanda” göndermek de en az içerik kadar kritiktir; zira süre kaçırıldığında, en haklı gerekçe bile işlevsiz hale gelebilir.

Yeni Ev Sahibinin Kiracıyı Tahliye Etmesi Durumunda Tazminat Hakkı

Kiracının korunmasına yönelik düzenlemelerden biri de, ihtiyaç nedeniyle tahliye gibi gerekçelerle kiracının çıkarılmasının ardından taşınmazın kısa süre içinde üçüncü kişilere kiralanmasının sınırlandırılmasıdır. Bu yaklaşımın amacı, tahliye gerekçesinin “gizli amaçlarla” kullanılmasını önlemek ve kiracının barınma düzeninin keyfi biçimde bozulmasını engellemektir. Bu çerçevede, ihtiyaç gerekçesiyle tahliye sağlanmışsa, kiraya verenin (yeni malikin) taşınmazı belirli bir süre başka birine kiralaması halinde, kiracının tazminat talep etme gündemi doğabilir.

Uygulamada bu başlık iki nedenle önemlidir. Birincisi, yeni malik tahliye stratejisini kurarken “sonrasını” da planlamak zorundadır; aksi halde tahliye sonrası tasarruflar, aleyhe tazminat riski oluşturabilir. İkincisi, kiracı açısından, tahliye gerekçesinin gerçeği yansıtmadığını gösteren olgular (örneğin tahliyeden kısa süre sonra üçüncü kişiye kiralama) hukuki hak arama zeminini güçlendirebilir.

En sık hata, ihtiyaç iddiasıyla tahliye sağlandıktan sonra taşınmazın piyasa şartlarında hızla yeniden kiraya verilmesidir. Bu davranış, dosyanın başında ileri sürülen gerekçenin samimiyetini tartışmalı hale getirir. Bu nedenle hem tahliye davası sürecinde hem de tahliye sonrasında atılacak adımlar, “gerekçe ile tutarlılık” prensibiyle yönetilmelidir.

Sonuç

Ev sahibi değiştiğinde kiracı kural olarak çıkmak zorunda değildir. Kira sözleşmesi yeni malik bakımından da devam eder ve kiracı, sözleşmenin sağladığı korumadan yararlanır. Buna karşılık yeni malik; ihtiyaç, geçerli tahliye taahhüdü, kira borcu, sözleşmeye aykırılık veya süre/uzama rejimi gibi kanuni sebeplere dayanıyorsa, süreleri ve usul basamaklarını eksiksiz işletmek kaydıyla tahliyeyi mahkeme kararıyla sağlayabilir. Yargısal uygulamada en belirleyici unsurlar; ihtiyacın samimiyeti, ispat gücü, tebligat doğruluğu ve kanuni sürelerin kaçırılmamasıdır. Bu nedenle her somut olayda, “hangi sebep en doğru ve en güçlü” sorusu evrak, delil ve takvim üzerinden cevaplanmalı; süreç duygusal reflekslerle değil, hukuki stratejiyle yönetilmelidir.

İlginizi Çekebilir; Mersin Kira Avukatı

Sık Sorulan Sorular