Cinsel Tacizde HAGB Olur Mu?

Cinsel tacizde HAGB olur mu? sorusu, çoğu dosyada yalnızca “ceza kaç yıl çıktı?” seviyesinde tartışılsa da uygulamada konu bundan daha geniştir. Çünkü Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması (HAGB), mahkemenin sanık hakkında kurduğu mahkûmiyet hükmünün belirli bir denetim süresi içinde sonuç doğurmamasını sağlayan, fakat “beraat” anlamına gelmeyen bir ceza muhakemesi kurumudur. Cinsel taciz suçu (TCK 105) bakımından HAGB ihtimali; suçun basit veya nitelikli olup olmamasına, mağdurun çocuk olup olmadığına, eylemin ısrarlı/tekrarlı gerçekleşmesine, delillerin toplanma biçimine ve mahkemenin sanık hakkında “yeniden suç işlemeyecek” kanaatini hangi olgulara dayandırdığına göre şekillenir. Bu makalede cinsel taciz suçunun temel unsurları, cezası, ispat ve şikâyet rejimi ile birlikte HAGB’nin hangi koşullarda gündeme gelebileceği; Yargıtay’ın önem verdiği değerlendirme ölçütleri ve uygulamada sık görülen hatalar çerçevesinde ele alınmaktadır.

Cinsel Taciz Suçu Nedir? (TCK 105)

Cinsel taciz suçu, kişinin cinsel özgürlüğüne (cinsel dokunulmazlığına) yönelen ve mağdurun bedeni üzerinde fiziksel temas bulunmaksızın gerçekleştirilen rahatsız edici cinsel davranışları kapsar. Buradaki kritik ayrım şudur: Eylem cinsel amaç taşısa bile mağdura yönelik dokunma, sürtünme, okşama gibi temas gerçekleştiğinde dosyanın niteliği değişebilir; bu durumda cinsel saldırı veya koşulları varsa çocuğun cinsel istismarı tartışması gündeme gelir. Bu nedenle “temas yok” şartı, uygulamada suç vasfını belirleyen temel eşiklerden biridir.

Suçun oluşabilmesi için yalnızca rahatsız edici bir söz veya davranış yetmez; eylemin cinsel amaçla yapılması ve belirli bir kişiyi hedef alması gerekir. Cinsel amaç (kast) bakımından mahkeme; sözlerin içeriğini, olayın gerçekleşme biçimini, taraflar arasındaki ilişkiyi ve sosyal hayatın olağan akışını birlikte değerlendirir. Örneğin sıradan bir beğeni ifadesi her zaman suç sayılmaz; ancak teklifin üslubu kaba, ısrarlı veya mağduru köşeye sıkıştıran bir nitelik taşıyorsa, cinsel amaç ve rahatsız etme yönü daha görünür hale gelir. Burada kast (failin bilerek ve isteyerek hareket etmesi) şarttır; “şaka yaptım” savunması tek başına belirleyici değildir.

Uygulamada cinsel taciz dosyaları, sıklıkla hakaret, tehdit veya kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçlarıyla (TCK 123) kesişir. Eylem cinsel amaç taşımıyorsa veya mağdurun cinselliğine yönelen bir içerik yoksa, mahkeme suç vasfını bu suçlara kaydırabilir. Bu yüzden “cinsel taciz var mı yok mu” sorusu, yalnızca sözcükleri değil; tüm bağlamı (zaman, ısrar, ilişki, mesajlaşma yoğunluğu, içerik) okumayı gerektirir.

Cinsel Taciz Suçu Nasıl İşlenebilir?

Cinsel taciz suçu, teknik olarak serbest hareketli bir suçtur. Bu ifade, suçun belirli bir eylem kalıbıyla sınırlı olmadığı; mağdurun cinsel yönden rahatsız edilmesine elverişli farklı davranış biçimleriyle işlenebileceği anlamına gelir. Uygulamada en sık görülen işleniş biçimleri; yüz yüze sözlü taciz, telefon görüşmeleri, SMS ve mesajlaşma uygulamaları, sosyal medya üzerinden yazılı/görsel içerik gönderilmesi ve teşhir niteliğindeki davranışlardır.

Özellikle elektronik haberleşme araçları (telefon, e-posta, mesajlaşma uygulamaları, sosyal medya) üzerinden işlenen eylemler, dosyanın değerlendirilmesinde iki yönden önem taşır. Birincisi, iletişim izleri (mesaj, ekran görüntüsü, tarih-saat bilgisi) delillendirmeyi kolaylaştırabilir. İkincisi, bu kanallar üzerinden işleniş, bazı hâllerde suçun nitelikli hali tartışmasını gündeme getirerek cezanın artmasına yol açabilir. Nitelikli hal, basitçe “kanunun daha ağır gördüğü işleniş şekli” demektir.

Eylemin bir defalık mı yoksa ısrarlı/tekrarlı mı olduğu da önemlidir. Israr, hem mağdur üzerindeki etkiyi artırır hem de zincirleme suç (TCK 43) değerlendirmesine kapı aralayabilir. Zincirleme suç, aynı suçun aynı mağdura karşı farklı zamanlarda, birden fazla kez işlenmesi halinde cezanın belirli oranda artırılmasını ifade eder. Pratikte mahkemeler, “aynı amaçla sürüp giden mesajlar” ile “tek seferlik bir rahatsız edici söz” arasındaki ayrımı dosya bütünlüğünde kurar.

Bu başlık altında unutulmaması gereken bir diğer nokta, eylemin hukuka aykırılık unsurudur. Mağdurun rızası (rızanın geçerli sayıldığı durumlarda) veya eylemin cinsel amaç taşımaması, cinsel taciz suçunu ortadan kaldırabilir. Ancak rızanın geçerliliği, özellikle çocuk mağdurlar bakımından yaşa ve algılama kapasitesine göre ayrıca incelenir.

Cinsel Taciz Suçu Teşkil Eden Hareket ve Davranışlar Nelerdir?

Cinsel taciz suçunu oluşturan davranışların sınırları, uygulamada büyük ölçüde yargı kararlarıyla netleşmiştir. Genel olarak mağdurun cinselliğine yönelen; söz, mesaj, işaret veya beden diliyle yapılan ve mağduru rahatsız etmeye elverişli davranışlar bu kapsamda değerlendirilebilir. Örneğin cinsel içerikli teklif, müstehcen içerik gönderme, cinsel organı gösterme veya ima yoluyla cinselliğe yönelen ısrarlı ifadeler, dosyanın somut özelliklerine göre cinsel taciz kapsamında ele alınabilir. Burada belirleyici ölçüt, davranışın “rahatsız edici” olup olmadığı kadar cinsel amaçla yapılıp yapılmadığıdır.

Öte yandan, her “tanışma isteği” veya her “beğeni ifadesi” cinsel taciz sayılmaz. Uygulamada mahkemeler; sözlerin içeriğini, tarafların birbirini tanıyıp tanımadığını, aralarında önceden bir iletişim olup olmadığını ve ifadenin cinselliğe yönelip yönelmediğini birlikte değerlendirir. Bu nedenle bazı olaylarda aynı kelime grupları farklı sonuçlara yol açabilir: Bir dosyada “ısrarlı takip ve rahatsız edici yoğunluk” içinde kullanıldığında suç kabul edilen bir ifade, başka bir dosyada cinsel amaç ispatlanamadığı için suç sayılmayabilir.

Benzer şekilde, eylem cinsel içerik taşımıyor ancak mağduru küçük düşürüyor veya onur ve saygınlığına saldırıyorsa hakaret suçu gündeme gelebilir. Eylem cinsel amaç taşımıyor fakat bir kişiyi “ısrarla arama, rahatsız etme” şeklinde süreklilik arz ediyorsa kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçu tartışılır. Uygulamada en sık hata, mağdurun yaşadığı rahatsızlığı “otomatik olarak” cinsel taciz saymak veya tam tersine “cinsel içerikli değil” diyerek dosyadaki tüm bağlamı görmezden gelmektir.

Bu başlık açısından stratejik nokta şudur: Cinsel taciz iddiasında, suç vasfı tartışması genellikle tek bir cümleye değil, eylemlerin bütününe dayanır. Mesajların sıklığı, reddedildikten sonra devam edilmesi, mağdurun kaçınma/engelleme davranışları, failin ısrarı ve olayın gerçekleştiği ortam (işyeri, okul, aile içi ilişki) dosyanın yönünü belirler.

Cinsel Taciz Suçu Nasıl İspatlanır?

Cinsel taciz dosyalarında en kritik problem alanı ispat meselesidir. Çünkü olay çoğu zaman iki kişi arasında yaşanır; doğrudan tanık bulunmayabilir ve teknik kayıtlar her dosyada mevcut olmaz. Bu durumda mahkeme, delilleri tek tek değil, birlikte değerlendirerek “suçun sabit olup olmadığı” konusunda kanaat oluşturur. Ceza yargılamasında temel ilke, mahkûmiyet için şüphenin sanık aleyhine giderilecek düzeyde giderilmesidir; aksi halde şüpheden sanık yararlanır ilkesi uygulanır.

Uygulamada mağdur beyanı çoğu dosyada merkezi konumdadır. Ancak mağdur beyanının tek başına yeterli kabul edilebilmesi için beyanın kendi içinde tutarlı olması, aşamalar arasında ciddi çelişki taşımaması ve hayatın olağan akışına uygun bir anlatım sunması aranır. Ayrıca taraflar arasında önceden husumet bulunup bulunmadığı, mağdurun iftira için somut bir motivasyonunun olup olmadığı ve anlatımın destekleyici diğer verilerle uyumu önemlidir. Bu noktada “destekleyici veri” yalnızca tanık anlamına gelmez; mesaj kayıtları, arama listeleri, ekran görüntüleri, sosyal medya yazışmaları, olay sonrası şikâyet zamanı ve mağdurun yakın çevresine yaptığı ilk anlatımlar da dosyada etki yaratır.

Teknik deliller bakımından, telefon incelemesi ve dijital içeriklerin elde edilmesi CMK 134 kapsamında usule bağlanmıştır. Bu, “telefon içeriği”nin keyfî biçimde alınamayacağı; kural olarak hâkim kararı veya usulüne uygun savcılık talimatı/onanması gerektiği anlamına gelir. Uygulamada sık yapılan hata, mesaj ekran görüntülerinin tek başına yeterli sanılması veya tam tersine “ekran görüntüsü var ama usul tartışması çıkabilir” endişesiyle hiç sunulmamasıdır. Doğru yöntem, dijital içeriklerin tarih-saat bilgileriyle, denetime elverişli biçimde dosyaya kazandırılmasıdır.

Bir diğer kritik başlık, izinsiz ses/görüntü kaydı meselesidir. Her kayıt hukuka uygun değildir; ancak ani gelişen, başka türlü ispat imkânı bulunmayan ve kişinin kendisini koruma refleksiyle yaptığı bazı kayıtlar, somut olayın şartlarına göre hukuka uygun delil olarak kabul edilebilir. Bu alan son derece olay özeldir; yanlış adım, delilin dışlanmasına ve ayrıca yeni bir suç isnadına yol açabilir. Bu nedenle ispat stratejisi belirlenirken teknik ve hukuki risk birlikte değerlendirilmelidir.

Çocukların Cinsel Tacizi Suçunda Mağdurun Rızası

Cinsel taciz suçunda “mağdurun rızası” başlığı, yetişkin mağdurlarda dahi tartışmalı iken çocuk mağdurlarda çok daha hassas bir çerçeveye sahiptir. Ceza hukukunda rıza, kural olarak kişinin üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği bir hakka ilişkin olmalıdır. Çocuklar bakımından ise yaş ve algılama kapasitesi nedeniyle rızanın geçerliliği sınırlanır. Bu nedenle uygulamada çocuk mağdurlarda rıza tartışması yapılırken “hangi yaş grubu” sorusu ilk eşiktir.

15 yaşını tamamlamamış çocuklar bakımından, cinsel nitelikli davranışlara rıza gösterdikleri iddia edilse bile bu rızanın geçerli kabul edilmemesi esastır. Başka bir ifadeyle, fail “rızası vardı” savunmasıyla sorumluluktan kurtulamaz. Bu yaklaşımın nedeni, küçük yaştaki çocukların eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama ve özgür irade ile karar verme kapasitesinin varsayımsal olarak yeterli görülmemesidir.

15-18 yaş grubu bakımından ise rızanın değerlendirilmesi daha karmaşık olabilir. Bu yaş grubunda rızanın “mutlak biçimde geçerli” olduğu söylenemez; somut olayda çocuğun algılama yeteneği, failin yönlendirmesi, baskı kurup kurmadığı, eylemin niteliği ve ilişkinin eşitsizliği gibi faktörler incelenir. Uygulamada özellikle internet üzerinden gerçekleşen eylemlerde (mesajla yönlendirme, görüntülü görüşmede davranışa zorlama, tehdit veya manipülasyon) rıza savunması çoğu kez dosyayı kapatmaz; çünkü rızanın serbest iradeye dayanıp dayanmadığı sorgulanır.

Bu alanda en sık yapılan hata, “çocuk rıza gösterdi” cümlesinin tek başına hukuki sonuç doğuracağını düşünmektir. Çocuk mağdurlu dosyalarda soruşturmanın resen yürütülmesi, delil toplama standardının yüksekliği ve koruma yaklaşımı nedeniyle rıza iddiası, ancak somut ve denetlenebilir olgularla tartışılabilir. Ayrıca mağdurun çocuk olması, HAGB değerlendirmesinde de mahkemelerin daha sınırlayıcı bir tutum benimsemesine yol açabilmektedir.

Cinsel Taciz Suçunun Cezası (TCK 105)

Cinsel taciz suçunda ceza rejimi, suçun basit veya nitelikli haline göre değişir. Basit halde mahkeme, somut olayın özelliklerine göre hapis cezası veya koşulları varsa adli para cezası tercih edebilir. Adli para cezası, hapis cezasına alternatif olabilen ve gün sayısı ile bir gün karşılığı miktarın çarpımıyla hesaplanan bir yaptırım türüdür. Cinsel tacizde adli para cezası ihtimali, eylemin yoğunluğu ve failin kişisel haliyle birlikte değerlendirilir.

Suçun nitelikli halleri (örneğin kamu görevinin sağladığı kolaylıktan yararlanma, hizmet ilişkisi/işyeri bağlamı, elektronik haberleşme araçlarıyla işlenmesi, teşhir gibi) cezanın artırılmasını gerektirebilir. “Nitelikli hal”in pratik sonucu şudur: Ceza artışı, yalnızca hapis/para cezası miktarını etkilemez; aynı zamanda HAGB veya erteleme gibi kurumların uygulanabilirliğini de dolaylı biçimde etkiler. Çünkü ceza arttıkça HAGB sınırı aşılabilir veya mahkemenin “yeniden suç işlemeyecek” kanaatini kurması zorlaşabilir.

Uygulamada önemli bir nokta da mağdurun, eylem nedeniyle işi bırakmak, okuldan ayrılmak veya ailesinden uzaklaşmak zorunda kalması gibi ağır sonuçların ortaya çıkmasıdır. Bu tür sonuçlar, cezanın belirlenmesinde ve alt sınırdan uzaklaşılmasında etkili olur. Mahkeme, yalnızca eylemin içeriğine değil, eylemin mağdur üzerindeki gerçek etkilerine de bakar; bu noktada mağdurun ilk başvurusu, psikolojik etkilenme iddiası, iş/okul kayıtları gibi veriler önem kazanabilir.

Bu başlık açısından sık yapılan hata, “ceza alt sınırdan verilirse HAGB kesin olur” şeklindeki varsayımdır. Ceza alt sınırdan verilse bile mahkeme, suçun işleniş biçimini ağır bulduğunda HAGB’yi uygun görmeyebilir; bunun gerekçesini somutlaştırması gerekir. Dolayısıyla ceza rejimi ile muhakeme kurumlarını birlikte okumak gerekir.

Cinsel Taciz Suçu Şikayet Süresi, Zamanaşımı ve Görevli Mahkeme

Cinsel taciz suçunda soruşturma ve kovuşturma şartları, suçun türüne göre değişir. Basit cinsel taciz çoğu durumda şikâyete bağlıdır; yani mağdurun belirli bir süre içinde şikâyet hakkını kullanması gerekir. Şikâyet süresi, kural olarak mağdurun fiili ve failin kim olduğunu öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayan 6 aylık süredir. Bu süre kaçırıldığında, şikâyet hakkı düşer ve basit hal bakımından ceza soruşturması ilerleyemez. “Şikâyet” burada, mağdurun kolluk veya savcılık makamına suçun soruşturulmasını talep etmesidir.

Çocuğa karşı işlenen cinsel taciz ve nitelikli haller bakımından ise çoğu senaryoda soruşturma resen (kendiliğinden) yürütülür; yani şikâyet olmasa dahi savcılık harekete geçebilir. Bu ayrım uygulamada hayati önemdedir. Çünkü yanlış sınıflandırma, dosyada “şikâyet yok” gerekçesiyle hatalı işlem yapılmasına veya sürenin yanlış yorumlanmasına neden olabilir. Ayrıca zamanaşımı (davanın belirli bir süre geçtikten sonra açılamaması veya sürdürülememesi) süreleri, suçun niteliğine göre farklı değerlendirilir.

Görevli mahkeme bakımından cinsel taciz dosyaları çoğunlukla Asliye Ceza Mahkemesi tarafından görülür. Yetki (hangi yerdeki mahkeme bakar) ise genellikle suçun işlendiği yer, mağdurun bulunduğu yer veya iletişimin gerçekleştiği yer gibi kriterlerle belirlenir. Özellikle dijital ortamda işlenen suçlarda “yer” tartışması çıkabilir; bu durumda soruşturma evrakındaki teknik tespitler ve şikâyet dilekçesindeki olay örgüsü önem kazanır.

Uygulamada en sık yapılan hatalardan biri, mağdurun şikâyet süresini kaçırmasıdır. İkinci büyük hata ise şikâyet dilekçesinin “genel anlatım” şeklinde bırakılması ve hangi tarihte ne olduğunun netleştirilmemesidir. Ceza yargılamasında tarih-saat ve olay sırası netleşmedikçe, mahkemenin hem suç vasfını hem de şikâyet koşulunu sağlıklı değerlendirmesi zorlaşır.

Adli Para Cezasına Çevirme, Erteleme ve Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

Cinsel taciz dosyalarında hüküm verildikten sonra en çok gündeme gelen kurumlar adli para cezasına çevirme, cezanın ertelenmesi ve HAGB olur. Bu üç kurum sıkça birbirine karıştırılır. Adli para cezasına çevirme, mahkemenin belirli şartlarda hapis cezası yerine para cezası uygulamasıdır. Erteleme, hükmedilen hapis cezasının cezaevinde infazının şartlı olarak geri bırakılmasıdır. HAGB ise mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının belirli bir denetim süresi boyunca geri bırakılmasıdır; denetim sorunsuz geçerse hüküm ortadan kalkar, aksi halde açıklanır.

Cinsel tacizde HAGB olur mu? sorusunun cevabı teknik olarak “mümkün olabilir” düzeyinde kalmamalıdır. HAGB için tipik olarak; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmaması, hükmolunan cezanın yasal sınır içinde kalması, mahkemenin sanığın yeniden suç işlemeyeceğine kanaat getirmesi ve mağdurun zararının giderilmesi gibi unsurların dosyaya göre değerlendirilmesi gerekir. “Zarar” kavramı her dosyada maddi anlamda olmaz; ancak varsa maddi zarar veya yargılama giderleri bakımından tartışma çıkabilir.

Yargıtay uygulamasında, özellikle nitelikli hallerde ve mağdurun çocuk olduğu dosyalarda HAGB bakımından daha sıkı bir değerlendirme yapılabildiği görülür. Bunun nedeni, suçun toplumsal ve bireysel etkisinin ağır kabul edilmesi ve mahkemenin “yeniden suç işlememe” kanaatini güçlü gerekçelerle kurmasının beklenmesidir. Ayrıca eylemin ısrarlı olması, zincirleme suç uygulanması veya mağdurun hayatında somut bir kırılma yaratması (işten ayrılma gibi) HAGB’yi pratikte zorlaştırabilir.

Aşağıdaki tablo, uygulamada en sık karıştırılan kurumları temel farklarıyla karşılaştırır:

Uygulamada en sık yapılan hata, HAGB’yi “temize çıkma” gibi yorumlamaktır. HAGB, denetim süresinde yeni bir kasıtlı suç işlendiğinde ciddi sonuçlar doğurur; ayrıca dosyaya göre idari/mesleki etkiler tartışma konusu olabilir. Bu nedenle karar stratejisi, yalnızca kısa vadeli değil, uzun vadeli sonuçlar düşünülerek kurulmalıdır.

Cinsel Taciz Suçu Yargıtay Kararları

Yargıtay’ın cinsel taciz dosyalarındaki temel yaklaşımı, suçun unsurlarını “soyut tanım” üzerinden değil, somut olayın bütün koşulları üzerinden kurmaktır. Bu nedenle aynı kelimeler, farklı dosyalarda farklı sonuçlar doğurabilir. Yargıtay, cinsel amaç unsurunu değerlendirirken; tarafların konumunu, aralarındaki ilişkiyi, eylemin gerçekleştiği ortamı (işyeri, eğitim ortamı, aile içi bağ) ve eylemin sürekliliğini birlikte ele alır. Özellikle “ısrar” ve “reddedildikten sonra devam etme” olgusu, kararların önemli bir kısmında belirleyici rol oynar.

Bir diğer kritik alan, suç vasfının doğru tayinidir. Uygulamada mahkemeler bazen cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçu arasında sınır çizmekte zorlanabilir. Yargıtay bu tür dosyalarda, eylemin cinsel amaç taşıyıp taşımadığını ve mağdurun cinselliğine yönelen bir içerik bulunup bulunmadığını ayırt ederek bozma kararları verebilmektedir. Bu yaklaşım, hem mağdurun korunması hem de sanığın doğru suçtan yargılanması bakımından önemlidir.

Yargıtay ayrıca ispat standardı üzerinde hassastır. Mağdur beyanının tutarlılığı, dosyadaki diğer verilerle uyumu ve taraflar arasındaki olası husumet unsurları değerlendirilir. Çelişkili beyanların bulunduğu, tanık anlatımlarının olayı doğrulamadığı veya teknik delillerin eksik bırakıldığı dosyalarda “şüphe” gerekçesiyle beraat veya bozma sonuçları görülebilir. Bu da, soruşturma aşamasında delil toplamanın ve olay örgüsünü netleştirmenin önemini artırır.

Son olarak, cinsel taciz ile cinsel saldırı veya çocuğun cinsel istismarı arasındaki ayrımda, “fiziksel temas eşiği” ve eylemin ağırlığı belirleyicidir. Temasın varlığı veya yokluğu, bazen tek bir saniyelik hareketle bile dosyanın yönünü değiştirir. Bu nedenle dosyanın doğru nitelendirilmesi, hem maddi gerçeğin ortaya çıkması hem de adil bir yargılama yapılması bakımından zorunludur.

Uygulamada Sık Yapılan Hatalar ve Doğru Yaklaşım

Cinsel taciz dosyalarında en sık görülen hataların başında, delil stratejisinin rastgele belirlenmesi gelir. Mağdur tarafında, mesajların “sadece ekran görüntüsü” şeklinde sunulması; tarih-saat bilgisi, mesajın kaynağı ve denetime elverişlilik sağlanmadan dosyaya bırakılması, ispat gücünü zayıflatabilir. Sanık tarafında ise “cinsel amaç yoktu” savunması yapılırken dosyadaki ısrar, bağlam ve yoğunluk unsurlarının görmezden gelinmesi, mahkemenin kanaatini olumsuz etkileyebilir. Burada doğru yaklaşım, iletişimin bütününü (başlangıç, reddedilme, devam, engelleme, tekrar) kronolojik biçimde netleştirmektir.

İkinci büyük hata, suç vasfının yanlış okunmasıdır. Bazı olaylarda eylem cinsel içerik taşımadığı halde cinsel taciz iddiası kurulmakta; bazı olaylarda ise cinsel amaç açık olduğu halde “sadece rahatsız etme” denilerek dosya TCK 123’e indirgenmeye çalışılmaktadır. Suç vasfı tartışması, tek bir cümleye değil, eylemin tüm özelliklerine dayanır. Bu nedenle tarafların konumu, eylemin yeri, tekrar sayısı ve mağdurun açık iradesinin (reddetme/engelleme) dikkate alınması gerekir.

Üçüncü hata, HAGB beklentisinin yanlış yönetilmesidir. HAGB’nin ceza sınırı içinde kalmakla otomatik doğacağı düşüncesi, pratikte çoğu kez hayal kırıklığına yol açar. Mahkemenin sanık hakkında “yeniden suç işlemeyecek” kanaatini hangi olgulara dayandırdığı, özellikle cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda daha sıkı incelenir. Bu nedenle duruşma tutumu, pişmanlık değerlendirmesi, olayın ağırlığı ve mağdur üzerindeki etki birlikte ele alınmalıdır.

Dördüncü hata, şikâyet süresi ve resen soruşturma ayrımının kaçırılmasıdır. Basit hal şikâyete bağlıysa 6 aylık süre kritik olabilir; çocuk mağdur veya nitelikli hal varsa süreç resen yürüyebilir. Bu ayrımın yanlış kurulması, telafisi zor usul sorunlarına yol açar. Doğru yaklaşım, dosya türünü netleştirip buna göre başvuru ve delil planını kurmaktır.

Daha detaylı bilgi için Mersin Cinsel Suç Avukatı olarak web sitemizi ziyaret edebilirsiniz. 

Sıkça Sorulan Sorular